Nieuw.us | 'Dichtgemetseld' door Meggy

Counter

'Dichtgemetseld' door Meggy
Tue. 09/10/12 — Lodewijk Den Breejen
Bouwvakker zijn is een geweldig vak. Er komt letterlijk iets bijzonders uit je handen en vooral de fundamenten zijn belangrijk. Ook het onderdeel slopen heeft mijn sympathie. Een van onze kinderen heeft een vak binnen de bouwwereld en hij kan steevast rekenen op mijn onversneden belangstelling.                                                                                                                                                       Zelf mag ik graag bouwen aan een gesprek, een goed gesprek wel te verstaan. Zo eentje waar je een tijdje mee voort kunt. Laatst was het zover. Op een of andere markt kwam ik een oude kennis van me tegen. Het stoorde haar dat ik nooit eens iets schreef over vrouwen die niet werken. Ik reageerde hier meteen op door te vertellen dat ik nooit aan verzoeknummers doe en dat zulke vrouwen niet bestaan. Verbaasd keek ze me aan en vertelde dat zij er toch zo eentje was.” Zo eentje”, vroeg ik?  “Ja, zo eentje, die een man heeft en kinderen maar geen baan buitenshuis en daar schrijf je nooit over”. Nou dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en we maakten een ‘deal’. Ik zou er een keer over schrijven en zij zou nooit meer zeggen dat ze niet werkte.
De maatschappij is al jaren dichtgemetseld met oordelen omtrent vrouwen, die vaak in overleg met hun echtgenoot ervoor kiezen zelf voor de kinderen te zorgen en zelf hun huis schoon te maken en meer van zulks. Thuis te zijn als de kinderen uit school komen en tijd te hebben om in die school de handen uit de mouwen te steken als dat gevraagd wordt. Zelf kleren naait, brood bakt, jam maakt en daarnaast ook nog tijd heeft om te zorgen voor een zieke ouder of iemand uit de buurt, die het moeilijk heeft. Zo’n moeder is in de gelegenheid kruidenthee te zetten als een van de kinderen ziek is en leest overdag een mooi verhaal voor, omdat je als kind eventjes met erge buikpijn op de bank ligt.
Ik zou de verkiezingen nooit hebben kunnen winnen met het standpunt dat deze vrouwen zo waardevol zijn in deze wereld van “eerst ikzelf en dan zien we wel verder”. Moeders die geen betaalde baan hebben, werken niet en dat moet wel, vindt men. Geld verdienen, economisch zelfstandig zijn. Stoppen met het prinsessenbewustzijn, rollen als ‘quod erat demonstrandum’ met grote regelmaat over onze maatschappij heen.
Alsof kinderen zelf verzorgen én opvoeden het leven van een prinses zou zijn(!?!) Vraag het een oude vriendin van me, die moeder was van acht kinderen en altijd tijd had voor mensen. Huilend stond ze jaren geleden op het schoolplein, omdat anderen tegen haar gezegd hadden dat ze het maar makkelijk had, omdat ze altijd kon doen wat ze wilde.                                                                   Ikzelf was ook een aantal jaren ‘thuis’ toen mijn kinderen klein waren en ik kan uit eigen ervaring zeggen dat het boeiend was, maar ook dat het de meest drukke tijd in mijn leven geweest is. Denk nu vooral niet dat ik vrouwen weer aan het aanrecht terug wil zien. Dat zou een nieuw onzinnig oordeel zijn. Ik wil wel die dichtgemetselde oordelen, met name van seksgenoten, slopen tot en met de fundering. Ze deugen niet en wat niet deugt, moet worden opgeruimd.
© Meggy van Oudenhoven
Log in om een reactie te plaatsen.
Inloggen

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Registreren
Wachtwoord vergeten
Account activeren
Wie is er online
Er zijn op het moment 0 gebruikers online
Recente blogposts
Meer
Recente reacties