Nieuw.us | Top 100 Nieuw.us april 2011

Counter

Top 100 Nieuw.us april 2011
Mon. 11/04/11 — Lodewijk Den Breejen
Een top honderd in ontwikkeling, op het einde van het jaar blijven de beste honderd over. De eerste tien van de maand worden voorzien van clips, dat zijn de eerste maand van het jaar de eerste tien noteringen daarna vanaf de tweede maand steeds de eerste tien van de stijgende songs/muzikanten. Clips zijn overigens niet altijd beschikbaar.

1. Radiohead – King Of Limbs
Bij elk nieuw album van Radiohead is de eerste reactie, laat deze Radiohead aan mij voorbijgaan, maar als je het concept wat vaker beluisterd pakt het toch. Pakt het je in, zoals dit nieuwste muzikale product, grote klasse!

2. Josh T. Pearson – Last Of The Country Gentlemen
Dit prachtige album is op 16 november 2010 in Berlijn opgenomen en komt nu lente 2011uit.
Mooiste songs zijn: Thou Are Loosed [een mooie opener en apart] en Sorry With A Song. Verder mogen de songs Sweetheart, I Ain’t Your Christ; Woman, When I’ve Raised Hall; Honeymoon’s Great: Wish You Were Her; Country Dumb en Drive Her Out, als duidelijke slotakkoord! Liefde en haat liggen dicht bij elkaar op dit album met veel lange nummers van 10 á 14 minuten.


3. P.J. Harvey – Let England Shake
( Album – Universal ) Weinig artiesten hebben zo’n duidelijke, continue evolutie doorgemaakt als PJ Harvey. Haar nieuwe album kan ergens tussen de geladen, bijna punkachtig directe nummers die haar vroege albums kenmerkten en de bijna spookachtig verstilde, intieme nummers van White Chalk (2007) geplaatst worden. Zong zij op eerdere albums nog voornamelijk over wat zich allemaal in een individu af kan spelen op het emotioneel en instinctief vlak, heeft zij hier besloten om haar blikveld aanzienlijk te verruimen. Hier gaat het namelijk over de liefde voor haar Engeland. Zonder de bedoeling te hebben uitgesproken politieke standpunten uit te dragen bezingt zij de verscheurdheid die deze vaderlandsliefde teweegbrengt. Op Let England Shake wordt het bijna intimiderend intieme karakter dat het grootste deel van PJ Harvey’s werk kenmerkt gecombineerd met het wat meer gepolijste geluid dat mensen van haar kennen sinds Stories from the City, Stories from the Sea (2000). De veelvuldig gebruikte, onheilspellend klinkende autoharp, verdoezelde piano, en soms vervormde, dan weer gewoonweg ver weg klinkende gitaarpartijen zorgen er in combinatie met het vaak aangesproken hoge register van Harvey’s stem voor dat het album klinkt alsof het buiten mistig is en het volk, hoe verenigd het ook moge zijn, geen idee heeft waar het aan toe is – of waar het op aan moet sturen. Door het slimme gebruik van de ‘feel’ van volksliedjes, marsen, en lofzangen wordt het grondbeginsel van de problematiek van verdeeldheid en het daar uit voortkomende bloedvergieten nog eens extra dik aangezet. Als maatschappijkritisch document is Let England Shake daarom net zo geslaagd als aanvulling op PJ Harvey’s oeuvre.
Natasja Ter Voert op roarezine.nl


4. Bright Eyes – The People’s Key
Zie de toelichting en clips bij de tips van maart [klikken: 'muziek'] op nieuw.us.

5. Tim Hecker – Ravedeath 1972
Kranky, www.digg.be
In de glazen wolkenkrabber der elektronische muziek is Tim Hecker een gerespecteerde inwoner. Deze verworven status heeft hij te danken aan een eigenzinnige kijk op ambient en techno en een ontegensprekelijk vakmanschap.
Sinds die eerste stappen in het duister heeft Hecker zich steedsAls Als een muzikant zich dermate kan inleven in een stijl die de zijne is, krijg je platen als 'Harmony In Ultraviolet', de eerste schepping die hij aan platenlabel Kranky toevertrouwde. Twee platen later blijven de basisprincipes intact, maar 'Ravedeath, 1972' is desalniettemin een unicum in Heckers oeuvre, een plaat die in zijn discografie één van de hoekstenen zal vormen. De grote vernieuwing ligt eerder in de werkwijze dan in het resultaat; ‘Ravedeath, 1972' is gebaseerd op een slordig dagje werk uitgevoerd in Reykjavik, waar Hecker samen met lokale geluidskunstenaar en liefhebber van diepe bassen Ben Frost een kerk inpalmde om er opnames te verrichten. De verkregen geluidsbron werd achteraf bewerkt tot het album dat nu door Heckers acolieten gretig wordt verslonden.
Het effect van de eenmalige opname op het uiteindelijke product is in verschillende opzichten aanwezig. Enerzijds is er een grotere menselijke aanwezigheid dan in het verleden. Vooral op eerste driedelige suite 'In the Fog' zijn flarden van menselijke stemmen behouden. Verder is er een duidelijke perceptie van wezenlijke ruimte. Ook al is 'Ravedeath' onderworpen aan grondige postproductie, toch blijft de kerk in al diens akoestische glorie een grote rol spelen. Deze wereldlijke voetafdruk wordt verder verruimd door meer - ogenschijnlijk - organische instrumentatie, met de piano en het pijporgel als voornaamste actoren.
Toch begint plaat nummer zes zoals we dat van Hecker konden verwachten: diepe, gonzende distortion die plaats ruimt voor resonerende synths met een melancholische inborst. Na 'The Piano Drop' is het vooral de beurt aan de reeds vernoemde live-instrumentatie om de last te dragen, met prachtige resultaten. Naast de driedelige suites 'In the Fog' en 'In the Air' valt vooral 'Studio Suicide, 1980' op als een voorbeeld van de pracht die Heckers eenmalige methode heeft voortgebracht. De buitenaardse, synthetische klanken die 'Harmony In Ultraviolet' typeerden, worden hier geprojecteerd op een door het pijporgel gestuwde drone.

6. Decemberists – The King Is Death
Zie de toelichting en clips bij de tips van januari op nieuw.us

7. Low Anthem – Smart Flesh
Apothecary Love en Matter Of Time zijn mijn favorieten, maar Ghost Womas Blues; Boeing 737; Wire [bijna Klassiek!]; Hey, All You Hippies! En de titelsong mogen er ook zijn. Een mooi en sfeervol album.


8. Aaron Neville – I Know I’ve Been Changed
Wat een heerlijke mix van blues en gospel, geniet van Stand By Me; de titelsong; I Done Made Up My Mind; Tell Me What Land Of Man Jesus Is; I’m So Glad (Trouble Don’t Last)


9. Boubacar Traoré – Mali Denhou
Ali Farka Touré is helaas overleden, maar deze artiest hebben we nog wel, net als Tinariwen en Staff Benda Billili. Dit album kabbelt elf nummers door met als hoogtepunten M’ Badeou; de titelsong en Mali Tchebaou.


10. Cave Singers – No Witch
Een opener in de categorie close harmony: Gifts And The Raft. Er staan erg veel prachtige songs op: Falls; Outer Realms; Haller Lake; All Land Crabs And Divinity Ghosts; Clever Creatures; Haystacks en Distant Sures.


11. Gruff Rhys – Hotel Shampoo
Eerst zijn er meeuwen en dan komt de muziek bij het openingsnummer Shark Ridden Waters. Andere songs: Vitamin K; Take A Sertance; Christopher Columbus; Space Dust 2; Rubble, Rubble is tenslotte een mooie afsluiter.


12. Dodo’s – No Color
Met Black Nights is er sprake van een mooie en stevige opener, net als het 2e nummer Going Under. Mijn favoriete song is Don’t Try To Hide It . Verder zijn noemenswaard When You Will You Go; Hunting Season (met vibrafoon); Companions en Don’t Stop als slotsong en dat laatste motto wil ik hun graag meegeven!


13. Lucinda Williams – Blessed
Met Buttercup een stevige opener, verder met mooie songs zoals I Don’t Know How You’re Livin; Copenhagen; de titelsong, Sweet Love en Kiss Like Your Kiss.
14. Twilight Hotel – When The Wolves Go Blind
15. Gregg Allman – Low Country Blues
16. Wolf People – Tidings
17. Shaekleton – Fabric55
18. Steel Magnolia – Steel Magnolia
19. Nemesea – Believe
20. Mogwai – Hardcore Will Never Die, But You Will
21. Toro Y Moi – Underneath The Pine
22. J. Marcis – Several Shades Of Why
23. DeWolff – Orchard Lupine
Psychedelische rock uit Limburg die prima bevalt. Het album begint met het indrukwekkende Diamonds, direct gevolg door het prachtige Evil And The Midnight Sun, ook Everything Everywhere is een prima song. Mijn mooiste songs: Love In C Minor en Higher Then The Sun met als afsluiter het sfeervolle Poison!
24. Bill Callahan – Apocalypse
Tot 2007 actief onder het pseudoniem Smog, komt uit Silver Spring Maryland.
Mooiste song, gelijk het eerste nummer: Drover; het tweede nummer mag er overigens ook zijn: Baby’s Breath. Tenslotte wil ik van de zes songs op dit album Riding For The Feeling nog met genoegen noemen.
25. Twilight Singers – Dynamite Steps
26. Buddy Miller – The Majestic Silver Strings
27. Jessica Lea Meafield – Tell Me
28. Parachute Band – Love Without Measure
29. Papercuts – Fading Parade
Favoriete songs: Do You Really Want To Know; I’ll See You Later Guees; The Messenger; Charades en Marie Says You’ve Changed.
30. Agnes Obel – Philharmonics
31. Anna Calvi – Anna Calvi
32. Seefeel – Seefeel
33. Drive By Truckers – Go-Go Boots
34. Cowboy Junkies – Demons
35. Daniel Lohues – Hout Moet
36. Marc McGuire – Living With Yourself
37. Pearson Sound/Ramadaman – Fabriclive Mix
38. Kills – Blood Pressures
Garagerock van de bovenste plank!Met als stevig begin op het album Future Starts Slow, verder mooi werk met Satellite; Heart Is A Beating Drum; Wild Charmes , mooi in 1:15! Baby Says is ook een goed nummer. Dan de mooie ballade The Last Goodbye, met als prima afsluiter Pots And Pan.
39. Kurt Vile – Smoke Ring For My Halo
Babny’s Arms een mooie opener; Jesus Fever is een mooi vervolg. Puppet To The Man is wat steviger; On Tour is weer erg mooi , de titelsong mag er ook zijn en met Ghost Town rond dit album af met een broeierig slot.
40. Timber Timbre – Creep On, Creepin On
41. Milow – North And South
42. Alela Diane – Wild Divine
43. Broken Bells – Meyrin – Fields [EP]
44. Adele – 21 [2010]
Rolling In The Deep is uiteraard de kaskraker bij uitstek, maar daarnaast staan er meer goede songs op dit album. Turning Tables; Don’t You Remember; Set Fire To The Rain; He Won’t Go; Lovesong; Someone Like You; I found A Boy en het authentieke If It Hadn’t Been For Love.
45. Carrie Diane – Call It My Garden
46. TV On The Radio – Nine Types Of Light
47. Robbie Robertsson – How To Become Clair Vo Yant
48. Israel Nash Gripka – Barn Doors And Concrete Floors
Volgens Mart Smeets in de Varagids nu al uitgeroepen tot het Americanaalbum van het jaar!
49. Colin Benders ¨Kyteman* _ Eric Vloeimans _ Kytecrash
50. REM – Collapse Into Now
51. Slim Cessnas Auto Club – Unentitled
Wel eens omschreven met de volgende woorden: De countryclub die spelt in de bar over het einde van de wereld. De band heeft haar wortels in de Americana, folk en Southern Gothic!
52. Peter , Bjorn & John - Gimme Some
Een Zweedse groep die nu komt met hun 6e album. Voor het eerst met Per Sunding als producer. Eerder bekend van hun single uit 2006± Young Folks. Verder meezingers zoals Tomorrow Has To Wait en het psychedelische I Know You Don´t Love Me.
53. Polock - Getting Down From The Trees
Het gaat hier om een Spaanse britpopband die de Amerikaanse kunstschilder Jackson Pollock bewonderen, vandaar de [verbasterde] naam. Hun mooiste songs: Tangerines & Unicorns ; Defenceless en Nightshot.
54. Marianne Faithfull – Horses And High Heels
De beste songs: The Stations; Why Did We Have To Part; Love Song; Past Present And Future en de titelsong mag er ook zijn, d.w.z. gehoord worden!
55. Beth Ditto – Beth Ditto [EP]
56. Ron Sexsmith – Long Player Late Bloomer
57. Vaccines – What Did You Expect From The Vaccines
58. Van Der Graaf Generator – A Grounding In Numbers
59. J.D. McPherson – Signs & Signfiers [2010]
Gemist debuut vorig jaar, nu alsnog opgevoerd. Prachtige rockabilly nieu uitgevoerd en toch authentiek ouderwets , klasse!
Mooie songs zijn North Side Gal; Fire Bug; Scratching Circles; Dimes For Nickels; B.G.M.O.S.R.N.R. [!];Your Love [All That I’m Missin. De toppers zijn voor mij: de titelsong en A Gentle Awaking.
60. A Hawk And A Hacksaw – Cervantine
Wereldmuziek van de bovenste plank. Deze groep is gevormd rond accordeonist Jeremy Barnes en violiste Heather Trost uit New Mexico.
Een Balkanopener met No Rest For The wind; Mana Thelo Enan Andra is bijna klassiek met Arabische zangeres op bezoek! De titelsong is verder de moeite waard, dan Lujtha Lassu en de weemoedige maar tegelijk vrolijke afsluiter van het album is The Loser [Xeftilis].
61. Wy Oak – Civilian
Een band van twee personen namelijk gitariste Jenn Wasner en drummer Andy Stack.
Met het nummer Two Small Deaths een mooie opener die wat aarzelend op gang komt. Verder is het Captain Beefheart-achtige Holy, Holy We Were Wealth zeer de moeite waard. De titelsong mag er zijn en tenslotte wil ik speciaal aandacht vragen voor de song Hot As Day.
62. Devotchka – 100 Lovers
Dit is alweer het 15e album uit Denver! Ze maken muziek dat een mengsel is van jazz, klassiek en mariachifolk [uit West – Mexico].
Het begint allemaal met de prachtige symfonische opener The Alley; goede songs zoals 100 Other Lovers, het korte Interlude 1; The Man From San Sebastian met bandeon; Contrabanda en Sunshine. Mijn favorieten naast de openingssong zijn tenslotte All The Sand In The Sea; The Common Good en Ruthless.
63. Selah Sue – Selah Sue
Mooi album van deze Belgische zangeres. Het nummer Please doet ze in samenwerking met Cee-Lo Green. Black Part Love is eerder als single en op EP uitgekomen en was succesvol. Verder zijn This World; Peace Of Mind en Raggamuffin voortreffelijke stukken muziek. Tenslotte wil ik het mooie Mommy niet onvermeld laten.
64. Elbow – Build A Rocket Boys!
The Birds is gelijk een hele mooie opener, gevolgd door sfeervolle songs zoals Jesus Is A Rochdale Girl; The Night Will Always Win; The River en The Birds [reprise]. Afgesloten met het prachtige Dear Friends.
65. Dropkick Murphys – Going Out In Style
Het gaat hier om vrolijke punkherrie van de bovenste plank. Punkrock uit Ierland, compleet met doedelzakken. Ondanks alle ‘geweld’ is de titelsong stijlvol neergezet. Hang ‘em High; The Hardest Mile; Broken Hymns; en 1953! Mogen er ook zijn. Het mooie: Cruel; het stevige Dead Not Words en stevige uitsmijter The Irish Rover.
66. Johnny Cash – From Memphis To Hollywood vol. 2 [cd2]
De eerste 11 songs zijn opgenomen tijdens een radio-uitzending, de nummers 12 tm. 32 zijn voornamelijk demo’s. er zitten echt juweeltjes tussen en niet erder zo uitgebracht.
Aparte nummers: Johnny Cash Show Intro & Theme. Het radiospotje Home Equipment Compagny Advertisement [waar Cash als colporteur werkte voordat hij doorbrak]. Wide Open Road en Belshazzar.
Van de demo’s op deze eerste schijf zijn opmerkelijk: I Walk The Line; Get Rhythm; Belshazzar; When I Think Of You; Rock And Roll Ruby en Big River.
De 2e schijf met vijftigerjaren muziek opent met All Over Again, verder Johnny Yuma Theme; There’s A Mother Always waiting; Schifting Whispering Sands; Thunderball; The Frozen Logger; Bottom Of the Mountain; On The Line en de demo Six White Horses.
Het is dus allemaal heel erg oud maar tegelijk ook weer geheel nieuw! Voor de Cash verzamelaar dus een must!
67. Marike Jager - Here Comes The Night
Mooie uitgebalanceerde luisterliedjes, soms een uitschieter zoals het nummer Don´t Erase Me, PJ Harveyachtig!
68. Le Trio Joubran / AsFar
Wereldmuziek van deze Palestijnse groep, de broers Joubran. Op sommige songs aangevuld met gastzanger Dhafer Youssef.
69. Das Pop – The Game
Na vijf jaar komt deze Belgische elektropopband met een nieuwe album. De titelsong is tegelijk uitgebracht als single. Volgens Giel Beelen in de Varagids ‘pakkend´.
70. Foo Fighters – Wasting Light
Log in om een reactie te plaatsen.
Mon. 18/04/11 — Lodewijk Den Breejen
power point_culture vulture
Ik heb geprobeerd je presentatie erin te zetten, maar dat is niet eenvoudig met power point, moet het eerst opslaan en dan mogelijk per page in een blog zetten, nog veel te leren!
Arbouretum ken ik ook niet, wat is de titel van de song? Mogelijk kijk ik eroverheen.
Je Culture_Vulture homepage ziet er prachtig uit!
Mon. 18/04/11 — Lodewijk Den Breejen
kommentaar culture-vulture
Na enkele uren heb ik je zeergewaardeerde reactie opgemerkt. Van Rumer ga ik werk maken, heb het wel eens gezien maar het is blijkbaar niet doorgekomen. Het is niet de bedoeling om uit te nodigen op alles te reageren, het is meer een vergaarbak waar na verloop van tijd ook van alles uit zal vallen. De laatste jaren kwam ik regelmatig met een top 170 /150 aanzetten! Nu dus 'maar' honderd!
Sommige albums staan laag omdat ik ze nog bijna niet heb beluisterd, Elbow gaat zeker hogere noteringen krijgen.
Zelf heb je ook een mooie Culture_Vulture gemaakt.
CV2011_0414
Mon. 18/04/11 — Lodewijk Den Breejen
Culture Vulture comments
Eens kijken hoe snel dit commentaar tot de trotse eigenaar van deze nieuwe website doordringt.

Ik ga natuurlijk niet alle zeventig platen becommentarieren, simpelweg omdat ik ze niet allemaal ken of nog niet genoeg heb beluisterd. Dus vandaar een selectie.

De nieuwste Radiohead heb ik nog niet gehoord, mede omdat ik nogal wisselende reacties heb gelezen. Voorlopig maar even op de wachtlijst.

Josh T Pearson via de luisterpaal bij Sounds in vlagen tot me laten komen. Kwam redelijk indrukwekkend op me over. Echt muziek om in alle rust tot je te nemen, maar die rust om nummers van ruim 10 minuten tot me nemen heb ik even niet. Iets voor de vakantie?

Over PJ Harvey kan ik kort zijn. Voortrefffelijk!

In het overstelpende aanbod van nieuwe albums heb ik de laatste Bright Eyes nog niet gehoord, behalve het prachtige nummer Ladder Song, dat tot nu toe behoort tot de mooiste "enkeltjes" van 2011.

Tim Hecker heb ik onlangs ook beluisterd naar aanleiding van een recensie in MOJO. Ben erg gecharmeerd van het nummer No Drums van dit nieuwe album, maar ook Currents of Electrostasy van het album An Imaginary Country.

The Decemberists heb ik begin van dit jaar laten liggen, omdat het mij op het eerste gehoor niet bijzonder genoeg overkwam, zeker in vergelijking met eerdere albums. Toch maar een nieuwe luisterkans geven?

The Low Anthem is ook een topfavoriet van mij. Dat was al zo bij hun vorige album en dat blijft ook bij Smart Flesh. Apothecary Love stijgt wel met kop en schouders boven de rest uit. Althans ik kan het niet nalaten om dat nummer ontzettend vaak te draaien. Misschien wel mijn favoriete liedje van 2011 tot nu toe.

Over de albums van Aaron Neville, Boubacar Traore en Cave Singers kan ik (nog) geen zinnig woord zeggen.

Gruff Rhys heeft met Hotel Shampoo vooral een erg onderhoudend album gemaakt. Wat ik waardeer is dat hij binnen zijn eigen universum zijn eigen weg gaat. En dat hele hoesontwerp met die zeepflesjes is briljant!

Over opvallende hoesontwerpen gesproken. Lucinda Williams kan er ook wat van. Alhoewel, zoveel verschillende is eigenlijk niet meer leuk. Je zult maar fan zijn en alles willen verzamelen. Na een oppervlakkige beluistering werd ik vooral gegrepen door Kiss Like Your Kiss.

Twilight Hotel, Greg Allman en Wolf People sla ik noodgedwongen over.

Van Shackleton heb ik onlangs via een tip van Steven Wilson (Porcupine Tree) Death Is Not Final ontdekt.

Sla ik weer een paar over en kom ik bij het meer dan uitstekende album van J.Mascis, dat mij bijzonder goed bevalt. Verrassend!

Sinds hun optreden bij Sounds begin dit jaar ben ik een fan van DeWolff. Wat 'n geweldige optreden was dat! De power van dat Hammondorgel blies me niet alleen omver, maar ontroerde me ook. Geweldig album. Een van mijn topfavorieten van dit jaar en dan bedoel ik TOP 3!

Bill Callahan en Buddy Miller moet ik nog beter leren kennen.

Dan ik een hele rits over, want niet bekend.

De zangeressen Agnes Obel en Anna Calvi kan ik voorlopig alleen op de korte afstand hebben.
Datzelfde geldt voor Adele.
Nee, dan Rumer, door jou niet genoemd en/of gewaarderd? Die ontroert me wel op de lange baan.

Kurt Vile heeft een prima album gemaakt. Met name het begin is erg sterk.

Ik weet dat TV On The Radio een nieuwe CD heeft, maar die heeft vooralsnog niet zo'n hoge prioriteit. Het is zo'n groep die ik goed wil vinden, maar eerdere albums maakten toch niet de gewenste indruk.

Heeft Robbie Robertson echt nog niets bijzonders te melden anno 2011?
Ik verwacht het niet. Het beste album waarbij hij de afgelopen jaren betrokken was? De fantastische soundtrack van de film Shutter Island. Hij stelde een uitgekiende verzameling samen van moderne klassieke muziek.

Israel Nash Grinka is een sympathieke zanger, maar zijn nieuwste CD nu al uitroepen tot het Americana album van het jaar? Lijkt me een beetje voorbarig.

Kytecrash is de nieuwste aflevering in de muzikale reis van Colin Benders. Deze bevalt me stukken beter dan de toch wat steriele plaat van Kyteman, die live pas echt tot leven kwam. Alhoewel ik verwacht dat dit ook voor Kytecrash gaat gelden.

Ron Sexsmith is een liedjesschrijver, die ik wel kan waarderen. Alleen jammer dat hij soms te krampachtig probeert om met gelikte producties een groter publiek te bereiken. En dat gaat hem nu ook niet lukken.

Peter Hammill en Van Der Graaf Generator behoorden ook tot mijn muzikale menu. Heb er al tijden niet naar geluisterd. Het zijn inmiddels echte dinosaurussen geworden.

In de onderste regionen van je lijst ken ik de aardige CD van A Hawk and A Hacksaw en het schitterende album van Elbow.

Daar laat ik het voorlopig maar even bij.
Inloggen

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Registreren
Wachtwoord vergeten
Account activeren
Wie is er online
Er zijn op het moment 0 gebruikers online
Recente blogposts
Meer
Recente reacties