Nieuw.us | Love and Happiness

Counter

Love and Happiness
Thu. 16/05/2013 — Lodewijk Den Breejen
“Oma, wat is zomer”? Aldus een vraag van mijn kleine meid.

“Zomer, kind, is de tijd dat je ’s morgens de deur open zet en deze ’s avonds weer dicht doet voor je gaat slapen. Je hoeft geen sokjes aan, je blote voetjes kunnen zo in je sandaaltjes. De was kan buiten aan de waslijn drogen en altijd staat er een kan koele ranja klaar. Ik heb zelf waterijsjes gemaakt en elke dag krijg je er eentje.

We doen zomerjurken aan met felle kleuren en zetten een hoed op tegen het vele zonlicht. We smeren onze gezichten in met zonnebrand en ook onze armen en benen.
More»
Sun. 13/01/2013 — Lodewijk Den Breejen
Hij komt …..ook nu!

“Zijn de dagen vol smart
zoals ‘n bloem die staat te treuren.
Is het donker in je hart
de Heer laat ‘t niet gebeuren.

Twee jaar had ze alles gegeven
‘n bloemenpracht zo wonderschoon.
Alle dagen van haar leven
spreidde ze die voor ons ten toon.
More»
Thu. 13/12/2012 — Lodewijk Den Breejen
Op een avond in de Adventtijd was het koud buiten. De wind trilde aan de ramen en floot zijn winterse liederen in het duister. Binnen in huis was het aangenaam warm en alle kinderen, zo’n stuk of vijf, zaten in pyjama rondom hun moeder.
De adventlantaarn brandde en zoals altijd las de moeder voor uit het boek; ‘Maria’s kleine ezel’. Elk jaar hoorden de kinderen het prachtige verhaal van een ezel die na veel ellende uiteindelijk bij Jozef en Maria terecht kwam en dat hij het was die het Kind Jezus na de geboorte als eerste mocht zien. Het is een verhaal van lang geleden en de kinderen luisterden altijd of het de eerste keer was. Ineens vraagt de jongste van het stelletje, een kleine meid van zes jaar met stralend blauwe ogen en lichtblonde haartjes: “mama, had het Jezuskind ook een hond net als wij?” De moeder had net het boek dicht geslagen en van alles verwacht maar niet deze vraag. “Waarom vraag je dat liefje. Nou, wij hebben Max in de kersttijd gekregen. Had bij Jezus toch ook gekund,” sprak de een na oudste zoon. Een knul van acht met rode krullen en sproeten op zijn neus. Er gingen allerlei gedachten door het hoofd van de moeder, maar ze had geen enkel antwoord paraat. De oplossing zou vast komen na een nachtje slapen, hoopte ze en daarom zei ze dat morgen er een antwoord zou komen van haar. De kinderen gingen een voor een naar bed, de kleinsten het eerste en de oudsten wat later. Toen het rustig geworden was in de kamer plofte de moeder op de bank en haar gedachten gingen uit naar de eerste ontmoeting met Max. Het was alweer een aantal jaren geleden dat haar man de dag voor Kerst belde, alle kinderen waren al vrij van school en speelden buiten, druk in de weer met sneeuwballen gooien en sleeën. Hij vertelde dat op zijn werk in de hal onder een enorme kerstboom een hond gesignaleerd was. Hij lag er helemaal weggekropen en kwam niet meer onder de boom vandaan. Vuil en zwaar verwaarloosd zag hij er uit en was in een onbewaakt moment naar binnen de grote hal ingeslopen. Hij had nergens een thuis dat was wel duidelijk te merken. Men was bij die firma niet van die hond gediend en men had het plan om een dierenarts te bellen om de hond een spuitje te geven zodat niemand er meer last van zou hebben. De vader hoorde dat en vond het absoluut geen goed plan. Hij belde daarom zijn vrouw om haar te vragen te komen kijken naar die hond. Je weet maar nooit. De moeder kwam ook na een tijdje en had alle kinderen bij zich. More»
Sun. 04/11/2012 — Lodewijk Den Breejen
Het is zover en u leest het goed; dit is mijn laatste column. Ik stop er mee na drie en een half jaar. Mijn leven heeft dusdanig een andere wending genomen dat ik besloten heb al mijn verplichtingen naar “buiten’ toe stil te leggen. Niet dramatisch hoor voor het geval u denkt zich zorgen te moeten gaan maken over mij. Dat is helemaal niet nodig en weet u, ik heb het graag gedaan. Een poosje geschreven voor u.
More»
Tue. 09/10/2012 — Lodewijk Den Breejen
Bouwvakker zijn is een geweldig vak. Er komt letterlijk iets bijzonders uit je handen en vooral de fundamenten zijn belangrijk. Ook het onderdeel slopen heeft mijn sympathie. Een van onze kinderen heeft een vak binnen de bouwwereld en hij kan steevast rekenen op mijn onversneden belangstelling.                                                                                                                                                       Zelf mag ik graag bouwen aan een gesprek, een goed gesprek wel te verstaan. Zo eentje waar je een tijdje mee voort kunt. Laatst was het zover. Op een of andere markt kwam ik een oude kennis van me tegen. Het stoorde haar dat ik nooit eens iets schreef over vrouwen die niet werken. Ik reageerde hier meteen op door te vertellen dat ik nooit aan verzoeknummers doe en dat zulke vrouwen niet bestaan. Verbaasd keek ze me aan en vertelde dat zij er toch zo eentje was.” Zo eentje”, vroeg ik?  “Ja, zo eentje, die een man heeft en kinderen maar geen baan buitenshuis en daar schrijf je nooit over”. Nou dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en we maakten een ‘deal’. Ik zou er een keer over schrijven en zij zou nooit meer zeggen dat ze niet werkte. More»
Thu. 13/09/2012 — Lodewijk Den Breejen
Het zit er weer op; de periode die door velen vakantie wordt genoemd. Ik wil graag iets kwijt over al die kinderen die zes weken of langer zich hebben moeten vermaken, thuis, in de opvang of elders. Met veel respect voor diegenen, die zich bezig hebben gehouden met de jongelui. De meeste moeders zijn vast blij dat ze hun kroost weer kunnen toevertrouwen aan de onderwijsgevenden. De grote vakantie is immers voor hen een vermoeiende tijd, waar ze nooit voor betaald worden, geen Koninklijke onderscheiding krijgen en als het een beetje tegenzit ook geen waardering vanuit hun naast omgeving. Wat een klus was dat, toen ik zelf nog ‘in de kleintjes’ zat. Om maar te zwijgen over hoe dat tegenwoordig allemaal geregeld moet worden met al die werkende moeders buitenshuis. Mijn dochters en schoondochters zijn allemaal bekaf en zij zouden een paar weken op vakantie gestuurd moeten worden.
More»
Thu. 23/08/2012 — Lodewijk Den Breejen
Stilte a.u.b.!
Vroeger was dit dé slagzin binnen alle bibliotheken en op verschillende plekken hingen er bordjes met die dwingende tekst. Als je dat nou niet lezen kon- wat doe je dan eigenlijk in een bibliotheek- was er altijd wel een juffrouw in de buurt, die je met zachte edoch beslissende stem streng maande tot stilte.
Dat is, vermoed ik inmiddels heel erg voltooid verleden tijd geworden. Die dames van toen in die leeszalen, bestaan niet meer. Op mij maakten ze altijd een zuurpruimenindruk. Steevast met bril op en mantelpakjes aan bestierden ze de bibliotheken. Hun heiligdommen wel te verstaan. Je werd vaak- kind zijnde -als potentieel lastpakje benaderd. Hoewel ik wel ‘n beetje bang was van hen, ben ik mijn hele leven toch vaste klant gebleven van de bibliotheek. Ik wil lezen, sterker nog, ik moet lezen. Er gaat geen dag voorbij dat ik dat niet doe. Daarom ben ik ook regelmatig in de bibliotheek van Zierikzee te vinden en ik moet zeggen dat naargelang de jaren verstrijken ik naar die juffrouwen van vroeger verlang. More»
Wed. 08/08/2012 — Lodewijk Den Breejen
lierten van mist

hangen boven het water

De zon zon speelt een spel

met de mist.

Het lost op

de zon wint het spel

de slierten van de mist

ze worden kleiner en kleiner

totdat het is verdwenen

de mist.
More»
Wed. 18/07/2012 — Lodewijk Den Breejen
Het moet gezegd; dit jaar heb ik te weinig mijn zomerjurken kunnen dragen en mijn gelakte teennagels hebben te vaak in dichte schoenen opgesloten moeten zitten. Wat een druilerige lentetijd was dat zeg! Nu de zomer nog…maar over het weer gaan we niet schrijven en het is desalniettemin vakantietijd geworden. Dat gaat altijd gewoon door, gelukkig, en alles vindt een weg daarin. Sinds we gepensioneerd zijn hebben mijn echtgenoot en ik het belang van vakantie ‘vieren’ volledig losgelaten. Sterker nog, wij hebben meer te doen dan anders. Onze kinderen en hun gezinnen hebben allemaal wel vakantie en komen of onze kant uit of ze hebben allerlei vragen op het gebied van klussen, verjaardagen organiseren, picknicks en andere zaken waar het een en ander voor georganiseerd moet worden en zij willen heel graag gebruik maken van onze expertise op dat vlak. Wij gaan zelf tussen de maanden door een paar keer op pad om de dagelijkse sleur wat te doorbreken. Niet dat we lijden aan dat dagelijkse. Integendeel, naarmate we ouder worden hechten we steeds meer aan het ritme, de regelmaat en de reinheid en we zijn tot de slotsom gekomen dat dit drietal niet alleen goed is voor jonge kinderen.
More»
Sat. 23/06/2012 — Lodewijk Den Breejen
Roestvrij staal

Het enige wat daar vanzelf gaat is de deur. Zo gauw als je er voor staat, zwaait ie open. Geruisloos en een tikje elegant. Daarna is het gebeurd met alle vanzelfsprekendheid. Als je geluk hebt zit er niemand te wachten in de apotheek en heeft men achter de balie vrij snel door dat je binnen bent. Maar soms heb je pech en dan gaat het lang duren, je verblijf aldaar. Niemand gaat volgens mij voor de pret naar die plek en altijd kost het geld. Meteen uit eigen portemonnee of anders wel via je zorgverzekering. Waar is de tijd gebleven dat het ziekenfonds voor iedereen overzichtelijk en begrijpelijk was? Ik kom er niet graag, maar moet er helaas wel regelmatig heen. Gelukkig zijn ze een poos geleden verhuisd van een oud en enigszins romantisch pand naar een frissere plek een eindje verderop. Met het verschil dat het in het huidige pand niet meer stinkt naar putlucht. Wat was dat verschrikkelijk, die damp die er altijd hing en dat terwijl je vaak niet al te fit een apotheek binnenstapt. Het schijnt aan die oude middeleeuwse riolen in de binnenstad te wijten te zijn geweest en de gemeente lijkt daar ten langen leste wat aan gedaan te hebben. Prettig nietwaar?
More»
Sat. 19/05/2012 — Lodewijk Den Breejen
Terwijl ik volop aan het breien ben- er is een tweeling op komst bij een van onze kinderen- moet ik tot de conclusie komen dat het weer toegeslagen heeft:  heimwee. Heimwee naar de echt Brabantse of Limburgse asperges.
More»
Fri. 27/04/2012 — Lodewijk Den Breejen
Smart of smart?

Column

Meggy van Oudenhoven

Kranten lezen is een van mijn favoriete bezigheden.

Ik weet niet anders of bij een gezin horen een huis, voedsel en kranten. Vroeger bij mijn ouders vielen er steevast elke ochtend twee kranten op de mat. De regionale om op de hoogte te blijven van het wel en wee in de omgeving en de Volkskrant om het echte wereldnieuws te kunnen lezen. Pa was altijd vroeg op tegelijk met mij en hij pakte de Volkskrant om de strip van O.B. Bommel als eerste te lezen en ik de regionale om te kijken wie er dood gegaan was. Hoewel ook wij nu zouden moeten bezuinigen doen we dat niet op onze krantenabonnementen. Alleen de rollen zijn nu omgedraaid. Mijn lief leest de PZC mét de overlijdensberichten en ik een landelijke krant zonder Bommel en ’s middags tijdens onze siësta ruilen we van krant. In een landelijke krant van de afgelopen week stonden er de volgende toch wel schokkende berichten: De smartphone behoort tegenwoordig tot de eerste en belangrijke levensbehoeften van de moderne mens. Hij kan niet meer zonder(!) In het kader van noodzakelijke bezuinigingen moet men maar de faculteit Theologie afschaffen. Deze studie zou ondergebracht kunnen worden bij de ‘faculteit Astrologie’ en zou alleen maar leiden tot bellenblazerij en sprookjes vertellen. More»
Mon. 26/03/2012 — Lodewijk Den Breejen
Column week 12-2012; Meggy van Oudenhoven column-wk-12-2012.pdf

U kunt dit bericht ook nalezen op WereldRegio
Mon. 26/03/2012 — Lodewijk Den Breejen
Column week 08-2012; Meggy van Oudenhoven column-wk8-2012.pdf

U kunt dit bericht ook nalezen op WereldRegio
Thu. 01/03/2012 — Lodewijk Den Breejen
Klik op de link om naar de video te gaan: vimeo.com/37556141
Wed. 01/02/2012 — Lodewijk Den Breejen
Het gebeurt, ook hier!

Een lastig voorval achtervolgt mij sinds kort en het laat me niet los.            
                                              
In de jaren dat ik hier op dit eiland woon en leef, heb ik het idee gekregen dat Zeeland een beetje buiten de ongeduldige vaart der volken ligt. Het is hier ruim, vaak ook rustig en als je rondkijkt redelijk vredig. De meeste tijd althans. Er wordt wel gemopperd en betoogd over zaken die anders verlopen dan gewenst, maar als je verder kijkt dan je neus lang is, is het best goed toeven hier. Rust en gemak hebben echter wel de lastige bijkomstigheid dat je indut. Problemen daarentegen maken alert en soms zo dat je wat moeilijker inslaapt. Zoiets overkwam mij onlangs terwijl ik aan het winkelen was.
More»
Mon. 23/01/2012 — Lodewijk Den Breejen
Zeiltocht Laura Dekker: geen record, wel wereldnieuws
Elsevier


zondag 22 januari 2012

Zeilmeisje Laura Dekker is zaterdagavond Nederlandse tijd aangekomen op het eiland Sint Maarten. Daarmee heeft ze haar solozeiltocht rond de wereld afgemaakt.

Laura Dekker is in haar eentje de wereld over gezeild

Dekker is de jongste persoon die deze tocht ooit heeft gemaakt, maar ze krijgt geen vermelding in het Guinness Book of Records. De organisatie heeft de ‘jongste-categorie’ geschrapt, omdat ze jongeren niet meer tot gevaarlijke acties wil aanzetten.

Interviews
Media hebben wel veel aandacht voor het zeilmeisje. Meer dan driehonderd media willen Dekker interviewen. Vooral haar strubbelingen met jeugdzorg wekken de interesse van journalisten.

Volgens de BBC had Dekker geen nachtmerries over piraten, maar over de kinderbescherming. CNN noemt de reis van Dekker historisch en controversieel. Het Duitse dagblad Bild schrijft dat Dekker heeft gewonnen van golven, wind, deining en ‘iedereen die niet in haar wilde geloven’.

Nieuw-Zeeland
Het gevecht met jeugdzorg, die Dekker uit huis wilde plaatsen en onder toezicht stelde, is voor het zeilmeisje reden geweest de Nederlandse vlag op haar schip te vervangen voor die van Nieuw-Zeeland. Omdat Dekker voor de kust van het land is geboren, heeft ze de Nieuw-Zeelandse nationaliteit. Ze is van plan zich daar te vestigen.

Dekker zou tijdens haar zeiltocht onderwijs op afstand volgen en haar havo afmaken, maar dat is niet gelukt. De leerplicht van het meisje was voor jeugdzorg reden tegen haar zeilplannen te protesteren.

Dekker vertrok in augustus 2010 als veertienjarige op haar reis rond de wereld. Ze is diverse keren gestopt en ook een keer teruggevlogen naar Nederland, om op zeilbeurs Hiswa over haar reis te vertellen.

Door Marlou Visser

Laura Dekker haalt het record als jongste telg op deze aardkloot met haar zestien lentes.

En wat doet het Guinnessbook of Records? Het record boycotten omdat ze te jong is!

Guinness Book Of Records onbetrouwbaar
Misschien moeten we zo'n boek maar helemaal negeren, het is daarmee immers een onbetrouwbaar boek geworden, en ook deze constatering is een moreel statement!
Fri. 30/12/2011 — Lodewijk Den Breejen
PSALM 1

Gezegend ben je

een boom aan stromend levend water

vruchten zul je dragen

blad dat niet vergeelt

het zal je goed gaan.

Huub Oosterhuis

Uit: 150 psalmen vrij
Mon. 21/11/2011 — Lodewijk Den Breejen
Wed. 09/11/2011 — Lodewijk Den Breejen
Column week 44-2011; Meggy van Oudenhoven: WereldRegio
Sat. 08/10/2011 — Lodewijk Den Breejen
Column

Meggy van Oudenhoven

‘Ik ben een heel volk’

Ik ben een heel volk'. Aldus sprak Etty Hillesum in haar boek. Zij was een jonge Joodse vrouw, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Het was toen een tijd dat er veel op mensen afgestormd kwam in allerlei onmenselijke vormen. Het verschil met nu is dat er hier geen oorlog woedt en we niet massaal bedreigd worden. Echter…wat komt er nog steeds veel op ons af. Ik zou regels vol kunnen schrijven over politiek, economie, eenzaamheid en gebrek aan vrede zo hier en daar. Echter, ik trek me terug binnen de grenzen van dijken en bruggen van ons eiland. More»
Wed. 14/09/2011 — Lodewijk Den Breejen
Column uit Wereldregio,

Ouders van straks

Door: Meggy van Oudenhoven

Het is onrustig vannacht. Veel jongelui banjeren al enkele uren door de straten van Zierikzee, maar binnenkort zal de rust wederkeren want de kroegen sluiten om vier uur hun deuren. Hopelijk gaan de jongelieden dan veilig huiswaarts. Ik zit klaarwakker achter mijn computer en werk aan mijn column. Het nachtelijk lot van de schrijver, zullen we maar zeggen. De column van onze burgemeester op de site van de gemeente inzake jongeren, overmatig gebruik van alcohol en bijhorend gedrag, houdt me erg bezig. Ik ben het deze keer eens met de heer Rabelink. Eindelijk is er een bestuurder die man en paard durft te noemen en hij wijst daarbij naar de ouders van de jeugd en hun verantwoordelijkheid hierin. “Die jeugd van tegenwoordig”, een nog steeds veel gehoorde opmerking als we over jonge mensen onze oordelen uitsproeien. Ik herinner me nog mijn eigen irritaties in de jaren zestig van de vorige eeuw, More»
Wed. 17/08/2011 — Lodewijk Den Breejen
In het weekblad Wereldregio staat in week 32 van 2011 weer een nieuwe column van Meggy van Oudenhoven: Het zou verboden moeten worden:
Klik op bijgevoegde link:
WereldRegio
Sun. 24/07/2011 — Lodewijk Den Breejen
Klik op de link voor de column:
WereldRegio
Mon. 11/07/2011 — Lodewijk Den Breejen
MARGRIET, WEEK 28, 8-15 JULI 2011

Huwelijksaanzoek met hindernissen.....

Onze zoon Jasper woont al ruim 11 jaar samen met zijn vriendin Suus; ze zijn héél gelukkig samen.
Hij liep al geruime tijd te denken, over waar en wanneer hij zijn Suuske ten huwelijk zou vragen, maar het juiste moment, en de juiste plaats waren nog niet daar.
More»
Mon. 23/05/2011 — Lodewijk Den Breejen
Klik op onderstaande link voor de column uit Zierikzee van:
Meggy van Oudenhoven-Soeters
WereldRegio
Sat. 30/04/2011 — Lodewijk Den Breejen
Klik op deze link: WereldRegio
More»
Wed. 13/04/2011 — Lodewijk Den Breejen
Klik hier voor het PDF-bestandje
More»
Wed. 13/04/2011 — Lodewijk Den Breejen
Voorstelling boeken ‘Zeeland. Gedichtenbundel en Verhalenbundel van Zeeuwse bodem’ groot succes!

Zaterdag 9 april werd in ” Kerkje in Ellewoutsdijk (Zuid-Beveland) onder ruime belangstelling de twee verzamelbundels van de Nederlandse auteur Fiona Hack voorgesteld. Deze schrijfster deed vorig jaar een oproep bij Zeeuwse auteurs om verhalen en gedichten in te zenden waarop massaal werd gereageerd. Meer dan zeventig schrijvers stuurden een bijdrage in, goed voor een gedichtenbundel én een verhalenbundel met niets dan werk van Zeeuwse bodem.
De voorstelling werd muzikaal opgeluisterd door Duo Duende, waarin schrijfster en beeldend kunstenaar Henny van Kesteren haar veelzijdigheid toont. Ze musiceert samen met Wilco de Schipper en schrijft ook, getuige haar bijdrage in de verhalenbundel.
Schrijfster Fiona Hack, bezieler van het Zeeuwse project, kondigde ook een nieuw initiatief aan. Ze lanceerde een oproep om nu ook verhalend werk voor kinderen in te sturen.
More»
Inloggen

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Registreren
Wachtwoord vergeten
Account activeren
Wie is er online
Er zijn op het moment 0 gebruikers online
Recente blogposts
Meer
Recente reacties